پلی پروپیلن (PP) و پلی وینیل کلراید (PVC) مقاومت شیمیایی متفاوتی دارند، به ویژه هنگامی که در معرض اسید سولفوریک قرار می گیرند:
پلی پروپیلن (PP):
مقاومت شیمیایی: PP مقاومت بالایی در برابر طیف وسیعی از مواد شیمیایی از جمله اسید سولفوریک دارد. این می تواند در برابر قرار گرفتن در معرض اسید سولفوریک غلیظ بدون تخریب قابل توجه مقاومت کند. 1
کاربرد: به دلیل مقاومت شیمیایی عالی، PP اغلب در تجهیزات پردازش شیمیایی، ظروف آزمایشگاهی و سیستم های لوله کشی که مواد تهاجمی را مدیریت می کنند استفاده می
شود
. با این حال، نسبت به پلی پروپیلن در برابر اسید سولفوریک غلیظ مقاومت کمتری دارد. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اسید سولفوریک غلیظ می تواند باعث خراب شدن PVC شود
. برای استفاده با اسیدهای رقیق مناسب است، اما نه با اسید سولفوریک بسیار غلیظ
، بنابراین، اگر به ماده ای نیاز دارید که در برابر اسید سولفوریک غلیظ مقاوم باشد، پلی پروپیلن به دلیل مقاومت شیمیایی عالی آن بهتر است. PVC برای کاربردهایی که اسیدهای رقیق وجود دارند یا خواص مکانیکی اهمیت بیشتری دارند، مناسب تر است.
